Psalmy są pieśnią ludzi, którzy wiedzieli, kim jest Bóg. Możemy „odkryć” Boga rozmawiając z Nim słowami psalmów. W psalmach można wyśpiewać swoje poznanie Boga i swoje z Nim zjednoczenie. Jeśli poznamy i ukochamy psalmy zaczniemy poznawać Boga tak, jak Go znać powinniśmy. Psalmy stają się więc najlepszym sposobem oddawania czci Bogu.
Wielbić Boga! Co znaczy wielbić, wychwalać, składać cześć? Pochwała bywa dzisiaj tania, powierzchowna, w reklamach powszednia. Czy wobec tego znajdą się słowa na wyrażenie chwały Bożej? Nie pozostało ani słowa na wyrażenie naszego uwielbienia dla Tego, który sam jeden jest Święty, sam jeden jest Panem. Idziemy więc do Niego, by prosić o pomoc, by uniknąć kary, by Mu półgłosem szepnąć, że potrzebujemy lepszej posady, więcej pieniędzy i różnych rzeczy zachwalanych przez reklamę. I dziwimy się, że modlitwa nasza bywa bezduszna, a ożywia się i nabiera siły dlatego tylko, że tak bardzo tych rzeczy pożądamy. W rzeczywistości nie myślimy jednak wcale, że Bóg jest nam potrzebny, a już najmniej myślimy o tym, że oddawanie Mu czci jest naszą potrzebą. Kiedy zdamy sobie sprawę z tego kim Bóg jest rzeczywiście, kiedy zrozumiemy, że Ten, który jest wszechmocny i nieskończenie święty „uczynił nam wielkie rzeczy”, to jedyną możliwą reakcją będzie okrzyk zachwytu, wyrywający się z głębi naszej istoty, zdumionej potężną, niepojętą dobrocią Boga wobec ludzi. Wszystkie psalmy składają się z takich okrzyków podziwu, zachwytu, trwogi lub radości. By poznać głębię i oddziaływanie psalmów wystarczy posiadać zdrową i prostą naturę, dużo wiary i dostateczną wolność od upodobań i przesądów naszych czasów.
W psalmach uczymy się poznawać Boga nie przez analizę różnych pojęć o Jego bóstwie, ale wielbiąc Go i miłując. Dla zrozumienia psalmów musimy we własnych sercach doświadczyć uczuć w nich wyrażonych. Musimy śpiewać je Bogu i przyswoić sobie doskonale całe ich znaczenie. Stąd św. Augustyn wyciąga wniosek, że nasze wieczne życie chwały powinno się zacząć już tu na ziemi i w czasie. Wszystkie nasze myśli, nasze rozważania w tym życiu powinny się skupiać na chwaleniu Boga, ponieważ ono będzie wieczną radością naszego przyszłego życia. Musimy chwalić Go tak w zmartwieniu, jak i w radości. Psalmy nie tylko kształtują nasz umysł, zwracają myśli i uczucia do Boga ale utwierdzają nas w Bogu, jednoczą z Nim. Radość i ból, nadzieja i obawa, trwoga, rozpacz, triumf, pokój – wszystkie te wzruszenia są udziałem naszego życia. Stanowią one także treść psalmów. W psalmach więc rozpoznajemy nasze własne doświadczenia i przeżycia.
